كوههای البرز و زاگرس كه عمده‌ترین رشته‌كوههای ایرانند، از نظر جهت و گسترش، عامل تعیین‌كنندة ریزشهای كشور بشمار می آیند. ریزشهای جوی كه در ارتفاعات مزبور متمركز است و بیشتر بصورت برف می باشند، منبع اصلی آب رودخانه‌ها بوده و سرچشمه رودخانه‌های مهم كشور را تشكیل می دهند. بدیهی است عامل اصلی ریزشهای جوی، جریان هوایی است كه از غرب و حوضه مدیترانه بسوی فلات ایران حركت می کند و بیشتر رطوبت خود را در برخورد با كوههای زاگرس و البرز از دست می‌دهد و به ریزش باران و برف در فصلهای پائیز و زمستان می انجامد.
بخش
ی از این آبها درون شكافهای آهکی كوههای زاگرس نفوذ می کند و چشمه‌سارهای فراوانی را پدید می آورد و آب رودخانه‌ها را بخصوص در فصل خشك تابستان تأمین می کند. غالباً بارانها و رگبارهایی كه در فصل بهار در كوهپایه‌های البرز و زاگرس و دیگر كوههای كشور ریزش می کنند، به جاری شدن سیلهای شدید و كوتاه‌مدت می انجامد و طبیعتا بخشی از آبهای سطحی كشور را نیز تأمین می کنند.